باور بفرمایید هیچ چیزی مثل اینکه در این شهر در ِ خانه تان را بزنند و وقتی در را باز می کنید برایتان خوشبوترین و خوشرنگترین و خوش طعم ترین و خوش نقش ترین شله زرد دنیا را آورده باشند، به این اندازه غافلگیرتان نمیکند و لبخندی به این بزرگی بر صورتتان نمی نشاند...

آقا خوشتیپ کبابی محله مون یادت هست؟ که یه بار هم بهم سبزی خوردن داد؟ همون آقاهه که برام خانوم گل آی خانوم گل میخوند؟ همون آقا...

۴ نظر:

  1. باور می فرماییم خانم شین.

    پاسخحذف
    پاسخ‌ها
    1. غربت کشیده ها عمیق تر باورش میکنن :)

      حذف
  2. آره یادم هست خانم گل جان .. یادمه
    منم دیروز فرنی ساختم به یاد کودکی ها ... روزه که نمیگرم ولی دلیل نمیشه که افطاری و سحری نخورم ( جوک رو شنیدی؟!) :))

    پاسخحذف